Kerst op het strand

Maandag 28 december

Al even geleden dat er nog nieuws uit het hete Guayaquil richting België vloog (opgehouden door sneeuwstormen enzo waarschijnlijk), dus we zullen eens een poging doen om daar verandering in te brengen.

Het weekend na ons Cotopaxi-avontuur was Evelien haar papa nog even op bezoek in onze Ecuadoriaanse thuishaven. We besloten hem alle mooie plekjes van Guayaquil te tonen, en waren bijgevolg op enkele uren klaar. 😉 De Malecón nog eens afgewandeld, voor de 3e keer Las Peñas op, onze eerste Guayaquileense regenbui gezien (maar gelukkig net niet gevoeld) en de lokale ‘mercado artisanal’ hebben zowat alles hier samengevat. ’s Avonds werden we getrakteerd (dank u, Wilfried), en de volgende dag moest er al vroeg een vliegtuig gehaald worden.
Aangezien we de zondag toch vroeg uit ons bedje waren, besloten we er een luilekkerdagje van te maken met nog een zwempartij in de namiddag. (We waren al bijna de weg naar het zwembad vergeten. Sinds we in Roberto Gilbert werken zijn de zwembaduitstapjes moeilijker te plannen geworden.)

Tussen de weekends door kabbelt ons leventje in het kinderziekenhuis verder. Ik heb er nu 2 weekjes CIP (‘cuidados intermedios pediátricos’ ofte mediumcare voor alles tussen 3 maand en 18 jaar) op zitten. De zaalrondes ’s ochtends zijn reuze-interessant (de pathologie die je hier op 1 dag ziet, zie je op 6 weken in België nog niet: decompenserende tetralogie van Fallot, necrotiserende enterocolitis gecompliceerd door een metabole stoornis, granulomateuze meningoencephalitis van mysterieuze oorsprong en ga zo maar door), maar de namiddagen zijn telkens aftellen naar 4u. ‘Kan ik iets doen ?’, waarop de dokter es rondkijkt, zucht, en zegt: ‘nee, eigenlijk niet’. Na een paar keer vraag je het ook niet meer, want de zucht wordt alleen maar dieper … Ik hou me dan maar stil door me nog eens terug in mijn cursus pediatrie te verdiepen. 😉

Wat wel goed nieuws is: mijn laatste rotatie (spoed) zal maar 4 dagen meer duren ! Volgende vrijdag is het Nieuwjaar, en Evelien en ik hebben onze moed en ons beste Spaans bijeengeraapt om aan de grote chef toestemming te vragen de laatste 3 dagen onze ‘wetenschapsnamiddagen’ op te nemen om een reisje naar de jungle te maken. Na veel heen-en-weer-geloop kregen we een verlossende ‘ja’ als antwoord. Dus aapjes, watervallen, palmbomen en lianen: here we come !

Donderdag was het dan kerstavond. We waren uitgenodigd bij Martha, Jolein en Martine voor een Belgisch-Ecuadoriaans etentje. Kerstavond bij 35°C (’t was een superhete dag) is eens iets anders, maar denk niet dat ze hier niet dezelfde boom-, lichtjes- en pakjestradities hebben. Iedereen loopt in deze tijd van het jaar en met deze hitte zelfs met een kerstmuts rond … 😉
Kerstdag dan besloten we op het strand door te brengen. Dus gingen we nog een keertje naar Montañita (deze keer wel bij een stralend zonnetje) voor een culinair -, chill- en feestweekendje.

Gezien de tijd van het jaar zal ik maar braaf iedereen zalige feestdagen wensen, of succesvolle blokdagen (schrappen wat niet past, keuze heb je hier niet in, denk ik). De onnozele kinderen wens ik vandaag een gelukkige feestdag, de Sylvesters moeten nog enkele daagjes wachten. Als internet een beetje meezit, doen we vanavond nog een poging om deel 2 van de foto’s van de Galápagos online te zetten, samen met (zoals beloofd) wat foto’s van onze laatste nacht in Sotomayor.

Advertenties

~ door wijwordeneenbeetjemeerdokterinecuador op 29/12/2009.

Eén reactie to “Kerst op het strand”

  1. Gelukkig nieuwjaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: