Galápagos, jajajajaja!

Eerst en vooral wil ik jullie heel heel heel hard bedanken voor al de mooie cadeautjes en kaartjes!!!
De chocolade smaakt heerlijk, ik ben verslaafd aan de wafels en de marsepein, en de speculaas kon niet beter gemaakt zijn 😉 EN … ik kan weer foto’s nemen en ik kan er geen genoeg van krijgen!

We zijn terug van een superdeluxefantastischverbazendetotdeverbeeldingsprekende week Galapagos!
Na de aankomst van Pieter en Kristin, konden we op de goede zorgen van Martha rekenen om ons veilig naar de luchthaven te brengen.
We landden in Baltra, een schiereiland vlak bij Santa Cruz, waar we eerst op de bus, vervolgens op de ferry, en ten slotte op de taxi sprongen in de hoop onze boot in Puerto Ayora nog te halen. Maar tevergeefs…

Maar eens aangekomen in Puerto Ayora, begint voor ons een sprookjesverhaal. een waar paradijs!
De eerste dag bezochten we het Darwin center, met z’n reuzeschildpadden. Hier woont ook Lonesome George. Hij is de enige overblijvende reuzeschildpad in zijn soort, en bijgevolg krijgt de persoon die hem een vrouwtje vindt, 10.000 dollar 🙂
We laten onze gemiste boot niet aan ons hart komen en we trakteren onszelf op sushi bij kaarslicht aan zee, het was gewoon perfect, mmmm…!

De volgende dag leerden we bij toeval Omar kennen bij aankomst in Isabela, die ons drie dagen alle geheimen van het eiland leerde kennen. Mijn verbazing was groot toen we zagen dat er helemaal niet zoveel toeristen verblijven op de eilanden (de meesten maken een cruise). Dus geen bomma-uitstapjes met de bus en bijhorende toeristen-winkel, maar onze persoonlijke gids, blauwe plekken en puur natuur!

Het eiland Isabela telt 3000 inwoners, 1 dorp en 1 weg (naar de vulkaan). De straten van Puerto Villamil blijven in zand, omdat de bewoners het zo wensen.
We trokken naar de – nog steeds actieve – vulkaan Sierra Negra deels te paard, deels te voet. We vertrokken met ons paard in de mist, en kwamen boven de wolken uit langs de grote krater van de vulkaan. We trokken vervolgens te voet de natuur in (mijn plant- en dierkennis bereikt hoogtepunten deze dagen) en leerden het verschil tussen Aa en Pahoehoe lava. Dit is Hawaiiaans voor brokkelige lava (die pijn doet aan de voeten ‘a-a’) en ‘gladde’ lava. We kunnen nu het verschil herkennen tussen zwavel, ijzer, kobalt en andere elementen, hehe 🙂 Als we onze hand in de lava-gaten in de grond steken, voelden we de hitte van de vulkaan.
Op de top van Vulcano Chico aten we ons luchpakket op, met een prachtig zicht op Isabela.
Gezien Kristin heel snugger opmerkte dat lava meenemen naar huis ongeluk brengt, kon ze hem nog net op tijd terug aan de vulkaan schenken 🙂
Bij de afdaling besloot Pieter te voet te gaan, Kristin en ik namen het paard samen met onze cowboy en onze gids. Ik was het enige paard-groentje in de groep en heb meteen m’n doop gekregen. Het eerste paard zakte na vijf minuten door z’n voorpoten. We zetten onze tocht verder op een nieuw paard, in gallop langs de krater van de vulkaan (waaauw!). Maar beneden – met ons hoofd in de mist – schuift het volgende paard uit en vallen we beide op de grond. Onze gids doopt mij om van tomate in chocolate. Qua eerst paardrij-ervaring kon dat wel tellen 🙂

Dag twee begint met de nodige pijntjes maar Darwin gewijs trekken we verder op ontdekkingstocht. Onder een blauwe hemel bezoeken we Las Tortugas, een reeks kleine eilandjes voor de kust van Isabela. We vinden er haaien in de lagunes, zeehonden op het strand en leguanen verstopt onder de stenen.
Dus ja mama, dat waren haaien op de foto, maar nee ze zijn niet gevaarlijk! De dieren ginder hebben geen natuurlijke vijanden, zelfs de draken van leguanen vonden ons leuk 😉

De volgende dag wagen we ons in open zee, waar we roggen van 5 meter tegenkomen! We zwommen tussen de schildpadden en zeehonden. De pinguins (dit is de enige plaats ter wereld waar pinguins op de evenaar leven) waren zelfs geïnteresseerd in onze blanke gezichtjes 😉

Donderdag lassen we een welverdiende rustdag in, om van de mooie stranden in Puerto Villamil te genieten. We hebben een heerlijk strandhuisje op de kop getikt. ’s Morgens worden we wakker met het zand tussen onze tenen, voor ons huisje wonen enkele zeehonden, pinguins en albatrossen. We bestellen ons een lekkere cocktail, en leggen ons in het zonnetje neer tussen al dit moois, inclusief hangmat en palmboom 🙂
’s Avonds zijn we uitgenodigd om Thanksgiving on the beach te vieren bij een Amerikaans-Ecuadoriaanse familie. We hebben gegeten tot we er bijna bij neer vielen. De kalkoen kwam helemaal uit Quito, met appel pie en pumpkin was het feest compleet 😉 En dat allemaal met live-music, blijkbaar waren enkelen onder hen bekende Ecuadoriaanse artiesten.

Zaterdag keren we terug naar Guayaquil, waar we nog een namiddag op souvenier-jacht gaan, om af te sluiten met een reuzegrote TGI Friday’s schotel.
Met de nodige traantjes (nee, ik ga nooit een held worden in afscheid nemen) neem ik afscheid van m’n twee Belga’s. Gelukkig moest Martha binnen de vijf minuten de luchthaven weer buiten zijn want ze vertelde me achteraf dat ze zelf al moest slikken om niet met mij mee te doen 🙂
Martine en Jolein toverden echter snel weer een lach op mijn gezicht, want ze namen me mee naar een afscheidsfeestje van enkele assistenten van Sotomayor. Het was wel even verschieten om iedereen te herkennen zonder zijn mondmasker of muts op. Maar dansen kunnen ze!

Ik mis jullie, lieve mensen in België
Xx!

Advertenties

~ door wijwordeneenbeetjemeerdokterinecuador op 04/12/2009.

3 Reacties to “Galápagos, jajajajaja!”

  1. ja het was geweldig he:-) ze spreken er nog allemaal over hihi! En dat wij kunnen dansen geloven ze nu ook!

  2. zalig reisverslagje 🙂 da ga ik zéker nog een paar keer lezen in tijden van grijze regenlucht en saaie huisartsenconsultaties! met de zalige fotos ernaast ist een nog zoveel mooiere herinnering 🙂
    Filter alle mooie momenten daar er nog uit en geniet er 210% van!

    kheb trouwens net een brief geschreven naar Kurt, om te vragen of hij m’n lava terug naar mauna kea wil brengen..nu nog een doosje bij de post halen, adres en een pak postzegels erop en hopen dat m’n geluk weer keert 😉

    xxxxx

  3. Super reisverslagje! dat ga ik zéker nog een paar keer lezen op grijze regenmomenten of saaie huisartsenconsultaties. En met de zalige foto’s ernaast ist een nog mooiere herinnering 🙂

    Filter alle mooie momenten daar er nog uit en geniet er 210% van!

    kheb trouwens net een brief geschreven naar Kurt, om te vragen of hij m’n lava terug naar mauna kea wil brengen..nu nog een doosje bij de post halen, adres en een pak postzegels erop en hopen dat m’n geluk weer keert 😉

    xxxxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: