Me gusta Roberto Gilbert :-)
Aloha!
Morgen Galapagos-schrijfsels, eerst een verhaaltje over onze nieuwe stageplaats.
Onze tweede stageperiode is aangebroken. Na zes weken verloskunde, verdiepen we ons nu zes weken in de pediatrie.
Het kinderziekenhuis El hospital de los niños Roberto Gilbert is opnieuw een publiek ziekenhuis, maar tegelijk het grootste en (ik citeer) het mooiste van Ecuador. Publiek, dus toegankelijk voor iedereen. En ik moet eerlijk toegeven, ik sta versteld. In dit ziekenhuis komen heel wat ernstige gevallen binnen, doorverwezen vanuit het hele land. Gisteren alleen al kwamen op spoed een tetralogie van Fallot (aangeboren hartafwijking), een kind met aplastische anemie, en enkele baby’s met respiratoire insufficiëntie binnen.
Mijn eerste reactie is dan ook, hoe kunnen de ouders dit betalen? De Junta de Beneficencia de Guayaquil maakt het mogelijk dat zelfs een zware hartafwijking betaalbaar wordt. Voor 115 dollar zou het kind met de tetralogie van Fallot een operatie krijgen, uitgevoerd door Westerse artsen.
De rekening wordt onmiddellijk aan de ouders gepresenteerd. Tenzij het een spoedgeval is, wordt ook steeds gevraagd of ze akkoord zijn een bedrag te betalen, vb. om een RX of een bloedstaal te nemen.
Baby’s worden gratis gevaccineerd in de publieke ziekenhuizen. In een privaat ziekenhuis kost dit veel geld. Polio, mazelen-bof-rubella, influenza, hepatitis en zelfs rotavirus krijgt elke zuigeling dus gratis toegediend. Het is ook verplicht in Ecuador. Spijtig genoeg gebeurt dit dikwijls niet omdat de ouders niet terugkeren naar het ziekenhuis om het vaccinatieschema af te werken. Zo komt het dat er toch regelmatig kindjes met deze infecties zich op spoed presenteren.
We worden vriendelijk ontvangen maandagmorgen. We krijgen elk een dienst toegewezen, ik sta momenteel op de emergencias (spoed). Spoedgevallen wordt ingedeeld in el procedimiento (de eerste opvang), la rehidratación oral (gezien er een groot aantal kinderen binnenkomt met diarree e.d.), een zaal voor de respiratoire aandoeningen en la observación.
De studenten geneeskunde werken in shiften van 28h. Wij mogen dus dankbaar zijn met ons werkschema van 8 tot 16h! De studenten zijn in de weer. Ze beseffen dat moeilijke Spaanse conversaties nog wat te hoog gegrepen zijn, en ik kreeg vanmorgen bijgevolg al een persoonlijke tolk mee die alles in slow-motion voor mij opschreef tijdens de zaalronde :-)
We zijn dag twee en m’n eerste Spaanse consultatie is een feit! Aangemoedigd door de studenten en met de nodige Puede repetirlo más lento por favor (kunt u dat wat trager herhalen aub), kwam het dokter-gevoel voor de eerste keer boven! Het doet goed om zelf actief te mogen nadenken en deel uit te maken van het ziekenhuis-leven. Deze namiddag mocht ik een babytje van twee maanden beademen met de mama naast mij, zo kwetsbaar.
Cuidense! (letterlijk: verzorg jullie goed, een mooie afsluiter in Ecuador)
Xx
